|
عنوان طرح: تبیین عوامل موثر بر عدم بکارگیری ایمن تورنیکه در جراحی های الکتیو اندام و ارائه راهکار:یک مطالعه اقدام پژوهی |
||
|
مجری(ان): بهزاد ایمنی، صبا عقیلی |
همکار(ان): فرناز ایرانشاهی، سینا قاسمی |
|
|
تاریخ انتشار: 1405 |
نوع طرح: کاربردی |
|
|
پیام کلیدی: نهادینه‌سازی آموزش عملی و تکرار مهارت‌ها می‌تواند خطاهای مرتبط با تورنیکه را کاهش داده و ایمنی جراحی‌های اندام را بهبود بخشد. |
||
|
متن پیام پژوهشی: استفاده ایمن از تورنیکه در جراحی‌های اندام به‌دلیل فراوانی این اعمال و احتمال بروز عوارض جدی، از اهمیت بالینی ویژه‌ای برخوردار است. شواهد نشان می‌دهد که خطاهای مرتبط با تورنیکه عمدتاً ناشی از ضعف آموزش عملی و نهادینه‌نشدن استانداردهاست و توجه به این مسئله برای ارتقای ایمنی بیمار ضروری است. این پژوهش نشان داد که بسیاری از خطاهای استفاده از تورنیکه به‌دلیل آموزش ناکافی در دوران دانشجویی رخ می‌دهد. دانشجویان قبل از آموزش عملی، مهارت کافی نداشتند و میانگین نمره آن‌ها ۱۳ بود. پس از برگزاری کارگاه مهارتی و تمرین عملی، میانگین نمره به ۱۸ افزایش یافت. این نتایج ثابت می‌کند که آموزش عملی و تمرین مداوم می‌تواند عملکرد دانشجویان را به‌طور چشمگیری بهتر کند. نتایج این طرح می‌تواند در طراحی برنامه‌های آموزشی مهارت‌محور برای دانشجویان و پرسنل اتاق عمل به‌کار رود. همچنین می‌تواند مبنایی برای تدوین چک‌لیست‌های استاندارد استفاده از تورنیکه، برگزاری دوره‌های بازآموزی، و تقویت نظارت بالینی باشد. به‌کارگیری این یافته‌ها در محیط‌های آموزشی و درمانی می‌تواند خطاهای مرتبط با تورنیکه را کاهش داده و در نهایت موجب ارتقای ایمنی بیمار در جراحی‌های اندام شود. |
||
|
تاثیرات و کاربردهای پژوهش: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که تقویت آموزش‌های مهارتی و تمرین عملی مستمر می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی مهارت دانشجویان در استفاده ایمن از تورنیکه را ارتقا دهد. این یافته‌ها قابلیت به‌کارگیری در طراحی برنامه‌های آموزشی مهارت‌محور، تدوین چک‌لیست‌های استاندارد، برگزاری دوره‌های بازآموزی و بهبود نظارت بالینی را دارد. اجرای این اقدامات در محیط‌های آموزشی و درمانی می‌تواند خطاهای مرتبط با تورنیکه را کاهش داده و در نهایت موجب افزایش ایمنی بیمار در جراحی‌های اندام شود. |
||
|
محدودیتهای شواهد چه بودند؟ این مطالعه با محدودیت‌هایی همراه بود؛ از جمله حجم نمونه نسبتاً کم (۳۰ دانشجو) که می‌تواند تعمیم‌پذیری نتایج را محدود کند. همچنین محدودیت زمانی امکان پیگیری طولانی‌مدت و ارزیابی پایداری مهارت‌ها را فراهم نکرد. رویکرد Situational Action Research بر تحلیل و مداخله در یک موقعیت خاص استوار است؛ بنابراین، نتایج این پژوهش عمدتاً بازتاب‌دهنده‌ی شرایط ویژه‌ی محیط مورد مطالعه بوده و قابلیت تعمیم آن‌ها به سایر مراکز محدود است..با وجود این محدودیت‌ها، یافته‌ها شواهد ارزشمندی درباره نقش آموزش مهارتی در ارتقای ایمنی بالینی ارائه می‌کنند.
|
||
|
آیا این خبر می تواند از نظر اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، بهداشتی، ارزش های دینی و قوانین سازمان غذا و دارو، تبعاتی داشته باشد؟ خیر |
||
|
در صورتی که این طرح منتج به مقاله شده است لینک مقاله درج شود: |
||
|
ایمیل ارتباطی و تلفن مجری اصلی طرح: |
s.aghili200@gmail.com |
|
|
منابع و مراجع:
|
||
|
گروه مخاطب |
پیام پژوهش |
|
|
دانشجویان اتاق عمل |
دانشجویان در ابتدا آگاهی و مهارت کافی در استفاده ایمن از تورنیکه نداشتند. آموزش نظری و عملی می‌تواند مهارت آنان را به‌طور معناداری ارتقا دهد. |
|
|
مربیان بالینی |
بخشی از ضعف‌ها ناشی از نهادینه نشدن استانداردها در آموزش بالینی بود. مربیان باید آموزش ایمن تورنیکه را به‌صورت ساختارمند و عملی در آموزش بالینی ادغام کنند. |
|
|
کادر اتاق عمل |
رعایت اصول استاندارد در استفاده، بستن و پایش تورنیکه توسط کادر اتاق عمل می‌تواند در کاهش خطاهای عملکردی، افزایش ایمنی بیمار و بهبود کیفیت مراقبت نقش مؤثری داشته باشد. |
|
|
محل بکارگیری نتایج تحقیق( صنعت، جامعه) |
پیشنهاد نحوه کاربست |
|
|
گروه آموزشی اتاق عمل |
گنجاندن آموزش نظری و عملی تورنیکه در برنامه آموزشی، برگزاری کارگاه‌های مهارتی، تدوین دستورالعمل استاندارد و ارزیابی مستمر دانش و عملکرد دانشجویان کارشناسی اتاق عمل |
|
