زبان EN AR
+
اندازه قلم
-
رنگ
دانشگاه علوم پزشکی همدان
زبان EN

عنوان طرح: بررسی عوامل خطر خودمراقبتی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی با استفاده از رگرسیون چندکی

مجری(ان): لیلی تاپاک                                            همکار(ان):  امید حمیدی/شراره پرامی/عظیم عزیزی/پیام امینی/وجیهه رمضانی درح  

 تاریخ انتشار:  مهر 1404                                    نوع طرح: طرح تحقیقاتی هیأت علمی

عنوان خبر: عوامل مؤثر بر خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی

متن خبر:

نتایج یک مطالعه در بیمارستان قلب فرشچیان همدان نشان داد که خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در سطح مطلوبی قرار ندارد و عواملی مانند مدت ابتلا به بیماری، جنسیت، تحصیلات و وضعیت اقتصادی نقش مهمی در آن دارند. نارسایی قلبی یکی از بیماری‌های مزمن شایع است که با کاهش توانایی جسمی و روحی بیماران، کیفیت زندگی آنان را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. پژوهشی که با هدف بررسی ارتباط میان خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی و شناسایی عوامل مؤثر بر آن انجام شد، به‌تازگی در بیمارستان قلب فرشچیان شهر همدان اجرا گردید.

در این مطالعه که بر روی ۲۱۷ بیمار مبتلا به نارسایی قلبی در بازه زمانی فروردین ۱۴۰۱ تا فروردین ۱۴۰۲ انجام شد، داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد خودمراقبتی و کیفیت زندگی مینه‌سوتا جمع‌آوری و با مدل رگرسیون چندکی تحلیل گردید. یافته‌ها نشان داد میان خودمراقبتی و کیفیت زندگی همبستگی معناداری وجود ندارد، اما عواملی مانند مدت ابتلا به بیماری، جنسیت، سطح تحصیلات، درآمد، سوءمصرف مواد و سابقه پرفشاری خون بر میزان خودمراقبتی اثرگذارند. همچنین، کیفیت زندگی بیماران با مدت ابتلا و درآمد کافی رابطه مستقیمی داشت.  پژوهشگران این مطالعه تأکید کردند که ارتقای خودمراقبتی می‌تواند در کاهش بستری‌های مکرر و بهبود کیفیت زندگی بیماران نقش کلیدی داشته باشد. آنان پیشنهاد کردند سیاست‌گذاران سلامت با طراحی مداخلات آموزشی و حمایتی متناسب با ویژگی‌های فردی، اجتماعی و اقتصادی بیماران، به بهبود وضعیت این گروه از بیماران کمک کنند.

 

گروه مخاطب

پیام پژوهش

سیاست‌گذاران سلامت

یافته‌ها بیانگر ضرورت طراحی برنامه‌های ملی ارتقای خودمراقبتی در بیماران مزمن مانند نارسایی قلبی است. سیاست‌گذاران باید مداخلات چندسطحی و متناسب با وضعیت اقتصادی و آموزشی بیماران تدوین کنند تا نابرابری‌های سلامت کاهش یافته و کیفیت زندگی این گروه آسیب‌پذیر ارتقا یابد.

مدیران بیمارستان‌ها

با توجه به تأثیر خودمراقبتی بر کاهش بستری مجدد، مدیران بیمارستان‌ها می‌توانند با توسعه کلینیک‌های آموزش خودمراقبتی، تشکیل تیم‌های مشاوره چندرشته‌ای و پیاده‌سازی برنامه‌های پیگیری پس از ترخیص، از بار مالی و فشار کاری ناشی از بستری‌های مکرر بیماران قلبی بکاهند.

پرستاران و سایر ارائه‌دهندگان خدمات مراقبت از بیماران قلبی

نتایج مطالعه نشان می‌دهد که میزان خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی در سطح مطلوبی نیست و عواملی مانند تحصیلات، جنسیت و مدت ابتلا به بیماری بر آن تأثیر دارند. پرستاران می‌توانند با آموزش هدفمند، پیگیری منظم بیماران و شناسایی گروه‌های در معرض خطر، نقش مؤثری در بهبود خودمراقبتی و کاهش بستری‌های مکرر ایفا کنند.

محل بکارگیری نتایج تحقیق

(صنعت، جامعه)

پیشنهاد نحوه کاربست

بیمارستان‌ها

  • گنجاندن آموزش خودمراقبتی در فرآیند ترخیص بیماران نارسایی قلبی.
  • تشکیل تیم‌های چندرشته‌ای (پزشک، پرستار، روانشناس و مددکار اجتماعی) برای پیگیری بیماران پس از ترخیص.
  • طراحی سیستم ثبت و پایش بیماران جهت کاهش بستری‌های مجدد.

 

کلینیک‌های قلب

  • شناسایی بیماران با سطح پایین خودمراقبتی بر اساس متغیرهای خطر (سن، تحصیلات، درآمد و...) و ارائه آموزش‌های متناسب.
  • طراحی بسته‌های آموزشی ساده و کاربردی برای ارتقای رفتارهای خودمراقبتی.
  •   برگزاری جلسات منظم پیگیری و ارزیابی کیفیت زندگی بیماران.

 

مراکز آموزش پرستاری و بهداشت جامعه

  •   ادغام مفاهیم خودمراقبتی، کیفیت زندگی و رگرسیون چندکی در واحدهای آموزشی پرستاری داخلیجراحی و پرستاری جامعه‌نگر
  •   طراحی کارگاه‌های آموزشی برای دانشجویان پرستاری در زمینه آموزش مؤثر بیماران نارسایی قلبی.
  •   ترویج پژوهش‌های دانشجویی در زمینه عوامل مؤثر بر خودمراقبتی و کیفیت زندگی بیماران مزمن.

لینک مقاله:

ایمیل ارتباطی و تلفن مجری اصلی طرح: l.tapak@umsha.ac.ir

 

نشانی: 

نظرسنجی
آمار بازدید
تعداد بازدیدکنندگان امروز 527
تعداد کل بازدیدکنندگان تا امروز 843667
تعداد کاربران بر خط 4