به گزارش روابط عمومی معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه، طی پژوهش صورت گرفته توسط محققان مرکز تحقیقات مدلسازی بیماریهای غیر واگیر دانشگاه علوم پزشکی همدان مشخص گردید پایش بیماران پیوند عروق کرونری از نظر عوامل خطرات قابل اصلاح مانند توده بدنی اضافی، قندخون بالامی تواند به افزایش بقای این افراد منجرشود.

 با توجه به شیوع بالای بیماری های قلبی در جهان و در ایران، توجه به بیماری های عروق کرونری جایگاه ویژه ای در کشور ما دارد به طوری که مرگ و میر ناشی از این بیماری در ایران بر خلاف کشورهای توسعه یافته در سنین پایین در حال بروز است و منجر به از کارافتادگی و تبعات زیادی برای جامعه دارد. یکی از درمانهای شایع برای بیماران مبتلا به گرفتگی عروق کرونری جراحی پیوند عروق کرونری است. این بیماران بعد از عمل به توجه ویژه ای نیاز دارند تا بتوانند به زندگی عادی برگشته و شانس بقای بیشتری برای ادامه زندگی داشته باشند. اما شناسایی عوامل خطر و میزان مرگ و میر برای بررسی نتیجه عمل و انجام برنامه های بهداشتی بسیار پر اهمیت است. در این مطالعه به بررسی این عوامل خطر پرداخته شد. در مجموع عوامل خطر مورد بررسی، کسر تخلیه زیر 50%، فیبریلاسیون دهلیزی بعد از عمل، سابقه سکته مغزی، دفعات بستری مجدد بعد از عمل، قندخون بالا، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت، نیتروژن اوره خون بالا، و نرخ فیلتراسیون گلومرولی ارتباط تنگاتنگی با میزان مرگ و میر زودرس بعد از جراحی پیوند عروق کرونری دارد در حالی که استفاده از بتابلوکرها می تواند نرخ مرگ و میر را کاهش دهد. لذا به دنبال جراحی پیوند عروق کرونری پایش بیماران از نظر عوامل خطر قابل اصلاح مانند توده بدنی اضافی، قندخون بالا، آریتمی و التهاب و اختلال عملکرد کلیه می تواند به افزایش بقای این بیماران کمک شایانی کند.