عنوان طرح : بررسی فراوانی آنتی بادی ضد فسفولیپید در پلاسمای بیماران بهبود یافته کوید                                    

مجری/ مجریان : فرشید محمدی        همکار/ همکاران :   مهتا رزاقی، قدرت اله روشنایی، ادریس حسین زاده، سارا زنگنه     تاریخ انتشار: اسفند 1402      

عنوان خبر:

متن خبر: با پیشرفت همه گیری کووید-19، حوادث ترومبوتیک نیز به طور قابل توجهی افزایش یافت. در واقع، علیرغم درمان پیشگیرانه ضد انعقاد، بروز ترومبوآمبولی شریانی و وریدی در بیماران COVID-19 زیاد است. آنتی بادی های ضد فسفولیپید ممکن است در ترومبوز در بیماران COVID-19 دخیل باشند مشاهدات متناقضی از APLها اخیراً در بیماران Covid-19 منتشر شده است، برخی از مطالعات نقش پاتولوژیک APL را در حوادث ترومبوتیک پیشنهاد کرده اند. با این حال، دیگران هیچ ارتباطی بین APL و ترومبوز گزارش نکردند

 این مطالعه مورد-شاهدی با هدف بررسی ارتباط بالقوه بین COVID-19 و توسعه APLها انجام شد که 67 بیمار مبتلا به کوید بهبود یافته و فرد سالم بررسی شدند. مقایسه سطوح سرم (IgM و IgG) β2GPI و  ACL(IgG) و لوپوس آنتی کواگولانت تفاوت معنی داری را بین گروه مورد و شاهد نشان نداد

مطالعه ما نشان می‌دهد که تفاوت معنی‌داری بین  نتایج آنتی بادی های آنتی فسفولیپید در گروه شاهد و گروه بهبود یافته از کوید وجود ندارد و آنتی بادی های در افراد بهبود بافته مشابه افراد غیر بیمار میباشد.

گروه مخاطب

پیام پژوهش

متخصصین داخلی

بیماران مبتلا به کوید در خطر ترومبوز عروقی میباشند. حضور آنتی بادی های آنتی فسفولیپید در این بیماران میتواند در پیش بینی ایجاد ترومبوز کمک کننده باشد. با بهبودی این بیماری سطح آنتی بادی های آنتی فسفولیپید  کاهش یافته و خطر ترومبوز کم میکردد.

متخصصین عفونی

مطالعات دیگری با استفاده از تعداد بیشتر بیماران  کوید با شدت متفاوت بیماری میتواند به بررسی نقش بیماریزایی APL در این بیماران و بررسی ماندگاری این آنتی بادی ها در طول زمان نیاز است

محل بکارگیری نتایج تحقیق( صنعت، جامعه)

پیشنهاد نحوه کاربست

جامعه

عدم استفاده خودسرانه از داروهای آنتی کواگولانت و آنتی پلاکت در فرد مبتلا به کوید