|
عنوان طرح : مقایسه روش متداول با روش کلاس وارونه جهت ارتقاء یادگیری بخش عملی درس فیزیولوژی گوارش در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان مجری/ مجریان : فاطمه رمضانی علی اکبری و معصومه صیدی همکار/ همکاران : امین دوستی ایرانی تاریخ انتشار: شهریور 1403 |
|
|
عنوان خبر: اثربخشی روش کلاس درس معکوس با استفاده از سناریوهای بالینی و فناوری آموزشی در مقابل سخنرانی های موضوعی در درس فیزیولوژی دستگاه گوارش برای دانشجویان پزشکی |
|
|
متن خبر: آموزش پزشکی به سمت رویکردهای عملی، فعال، موثرتر و دانشجو محوری که محدودیت های روش های سخنرانی سنتی را برطرف می کند، در حال تکامل است. اخیراً روش کلاس درس معکوس برای حمایت از این اصلاحات در نظر گرفته شده است. با این حال، تحقیق در مورد استفاده از روش های کلاس درس معکوس در آموزش پزشکی، به ویژه مربوط به سناریوهای بالینی و فناوری آموزشی، هنوز در مراحل اولیه خود است. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی روش کلاس درس معکوس با استفاده از سناریوهای بالینی و فناوری آموزشی در مقابل سخنرانیهای موضوعی در درس فیزیولوژی گوارش برای دانشجویان پزشکی انجام شد. در مجموع 60 دانشجوی پزشکی در این مطالعه شرکت کردند. گروه کنترل (30 نفر) سخنرانی های سنتی مبتنی بر موضوع را دریافت کردند و در جلسات پرسش و پاسخ شرکت کردند. گروه مداخله (30 نفر) محتوای آموزشی غیرحضوری دریافت کردند و بر اساس سناریوهای بالینی در بحث گروهی کوچک شرکت کردند. رضایت از دوره با استفاده از یک پرسشنامه 18 سوالی اندازه گیری شد. یافتهها نشان داد که نمرات پسآزمون در گروه مداخله بهطور معنیداری بیشتر از گروه کنترل بود. اما بر اساس پرسشنامه رضایت دانشجویان، رضایت در گروه مداخله به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود. این مطالعه نشان داد که روش کلاس درس معکوس نسبت به سخنرانیهای سنتی باعث بهبود یادگیری و عملکرد دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان در درس فیزیولوژی گوارش میشود. |
|
|
گروه مخاطب |
پیام پژوهش |
|
دانشجویان پزشکی |
اگر اثرات مفید مورد نظر محققین در روش تدریس کلاس وارونه همراه با سناریوهای بالینی و فناوری آموزشی، در آن صورت نتیجه حاصل از بررسی این مطالعه می تواند در کلاس های آموزشی در دانشجویان پزشکی مورد استفاده قرار گیرد. |
|
محل بکارگیری نتایج تحقیق( صنعت، جامعه) |
پیشنهاد نحوه کاربست |
|
دانشجویان |
تغییر در روش تدریس متداول و سنتی و استفاده از روش های آموزشی مبتنی بر مشارکت بیشتر دانشجو و ادغام با موارد بالینی |
