معاونت تحقیقات و فنآوری

عنوان طرح : پیش بینی رخداد ترمور دست در حالت استراحت در بیماران مبتلا به پارکینسون بر اساس تحلیل امواج مغزی EEG مجری/ مجریان : دکتر سجاد فراشی همکار/ همکاران : دکتر عبدالرحمن صریحی، دکتر مهدی رمضانی ، دکتر سیامک شهیدی، دکتر مهردخت مزده تاریخ انتشار: آذر 1402
عنوان خبر: استفاده از ثبت و تحلیل امواج مغزی می¬تواند در پیش بینی رخداد ترمور دست در بیماران پارکینسونی مورد استفاده قرار بگیرد
متن خبر: امروزه ابزارهای غیر تهاجمی متنوعی به منظور کاهش و یا حذف ترمور دست در بیماران پارکینسونی ابداع شده اند. این ابزارها با تحریک اعصاب و عضلات دست با استفاده از امواج الکترومغناطیس، امواج نوری، امواج صوتی و یا تحریکهای مکانیکی سبب کاهش و یا حذف ترمور دست می شوند. با این حال، زمان اعمال این تحریکها یک مساله مهم است چرا که در صورت تاخیر اعمال تحریک ترمور ظهور پیدا می¬کند و در صورت استفاده از تحریکهای پیوسته، توان مصرفی ابزار زیاد خواهد شد و عوارض جانبی برای کاربر ایجاد خواهد شد. تکنیکهای غیرتهاجمی موجود عمدتا قابلیت پیش بینی ندارند و پس از رخداد ترمور آن را آشکارسازی می¬کنند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از تحلیل امواج مغزی می تواند پیش بینی ترمور را با دقت 73% امکان پذیر نماید. اضافه نمودن ثبت و تحلیل امواج مغزی به سیستم های موجود می¬تواند کارایی این سیستم¬ها را در تخفیف به موقع ترمور دست به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
گروه مخاطب	پیام پژوهش
متخصصان نورولوژی	در این مطالعه برای اولین بار قابلیت استفاده از ثبت و تحلیل امواج مغزی جهت پیش بینی رخداد ترمور دست در بیماران پارکینسونی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که با تحلیل داده مغزی تعداد کمی
متخصصین توانبخشی	کانال ثبت امواج مغزی می توان رخداد ترمور دست را با دقت تقریبی 73% پیش بینی نمود. پیش بینی ترمور پیش از وقوع آن می تواند تعداد تحریکهای خارجی الکتریکی، مغناطیسی، نوری را کاهش داد که این مساله
متخصصین تجهیزات پزشکی	توان مصرفی ابزارهای تحریک و همچنین عوارض جانبی تحریک را کاهش می دهد.
محل بکارگیری نتایج تحقیق( صنعت، جامعه)	پیشنهاد نحوه کاربست
مراکز تحقیقاتی و صنعتی ساخت ابزارهای کاهش دهنده ترمور دست	اضافه نمودن سیستمهای ثبت و تحلیل امواج مغزی در کنار سیستمهای موجود میتواند عوارض جانبی و میزان توان مصرفی این سیستمها به میزان چشمگیری کاهش دهند و از سوی دیگر بهرهوری سیستم در کاهش ترمور دست در بیماران پارکینسونی را افزایش دهد.