|
عنوان طرح : بررسی اپیدمی و علل بستری مجدد بیماران با سکته مغزی در بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال 1401 مجری/ مجریان : محمد ترابی همکار/ همکاران : مهنا زندی، پریا امیدی، مجتبی خزایی تاریخ انتشار: آذر 1403 |
|
|
عنوان خبر: بررسی اپیدمی و علل بستری مجدد بیماران با سکته مغزی |
|
|
متن خبر: سکته مغزی یکی از شایعترین علل مرگ و ناتوانی در جهان است. در ایران، بروز سکته مغزی بیشتر از کشورهای غربی بوده و در سنین پایینتری رخ میدهد. بستری مجدد بیماران پس از سکته مغزی، به دلیل تأثیر بر هزینه و کیفیت مراقبت بیمارستانی و تحمیل بار اضافی بر بیماران و خانوادههایشان، از نگرانیهای جدی به شمار میرود.پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی همدان، در یک مطالعه مقطعی گذشتهنگر، شیوع و علل بستری مجدد بیماران مبتلا به سکته مغزی در بیمارستانهای مرکز استروک استان همدان را بررسی کردند. این مطالعه بر روی 3694 بیمار با میانگین سنی 42/68 سال انجام شد. از این تعداد 326 نفر (81/8 %) در مدت کمتر از 30 روز بستری مجدد شدند. میزان بستری مجدد در ماه دوم و سوم (روز 31 ام تا 90)، 138 نفر (73/3%) اولین بستری مجدد و تعداد 28 نفر (76/0%) دو بار یا بیشتر بستری مجدد را در این بازه داشتند که در مجموع 164 نفر (49/4%) در این بازه، بستری مجدد شدند. یافته ها نشان داد بیشترین علل بستری مجدد در بازه کمتر از 30 روز به ترتیب عفونت (06/30%)، سکته مجدد (08/22%)، و بیماری های قلبی (94/19%) بودند. در بازه 31 تا 90 روز نیز ترتیب عوامل بستری مجدد مانند کمتر از 30 روز بود. نتایج نشان داد نسبت شانس بستری مجدد با افزایش سن، جنس مرد، سیگاری بودن، شدت سکته، افزایش طول مدت بستری و بیماریهای زمینه ای (فشار خون ، عروق محیطی و کرونر، دیابت) ارتباط معنی داری دارد. |
|
|
گروه مخاطب |
پیام پژوهش |
|
کمیته بهبود کیفیت بیمارستان و کمیته مرگ و میر |
نتایج این مطالعه نشان میدهد که بستری مجدد بیماران مبتلا به استروک در کمتر از 30 روز، به عنوان یک شاخص کلیدی در ارزیابی کیفیت مراقبتهای پزشکی و اثربخشی درمانها محسوب میشود. اقدامات پیشنهادی آموزش و توانمندسازی کادر درمانی: برگزاری کارگاههای آموزشی برای پزشکان و پرستاران به منظور افزایش آگاهی درباره علل بستری مجدد و نحوه مدیریت بیماران با استروک. توسعه پروتکلهای درمانی: ایجاد و بهروزرسانی پروتکلهای بالینی برای مدیریت بیماران با استروک، به ویژه در مراحل پس از ترخیص، به منظور کاهش خطر بستری مجدد. پیگیری و مراقبت پس از ترخیص: راهاندازی برنامههای پیگیری و مراقبت پس از ترخیص برای بیماران، شامل مشاورههای منظم و ارزیابیهای پزشکی. شناسایی بیماران در معرض خطر: استفاده از دادههای جمعآوری شده برای شناسایی بیماران در معرض خطر بالا و طراحی مداخلات مناسب برای آنها. توسعه برنامههای خودمراقبتی :شویق بیماران به انجام خودمراقبتی و آموزش آنها در زمینه مدیریت علائم و خطرات استروک.
|
|
مدیران بیمارستانی |
مدیران بیمارستان می توانند با شناخت عوامل موثر بر میزان بستری مجدد بیماران استروک برنامه ریزی لازم را برای کاهش میزان بستری مجدد داشته باشند. از جمله: 1- گزارشدهی منظم : ایجاد سیستمهای گزارشدهی برای پیگیری نرخ بستری مجدد و شناسایی الگوهای مربوط به آن. 2- توسعه سیاستهای بهداشتی: همکاری با مقامات بهداشتی برای توسعه سیاستهای بهداشتی که به کاهش بستری مجدد کمک کند. 3- مشارکت با سازمانهای بهداشتی: همکاری با سازمانهای بهداشتی و پژوهشی برای تبادل اطلاعات و تجارب در زمینه مدیریت بیماران با استروک. این اقدامات میتواند به بهبود کیفیت خدمات و کاهش نرخ بستری مجدد بیماران با استروک کمک کند و در نهایت به افزایش کیفیت زندگی بیماران و کاهش هزینههای درمانی منجر شود. |
|
محل بکارگیری نتایج تحقیق( صنعت، جامعه) |
پیشنهاد نحوه کاربست |
|
بیمارستان های آموزشی درمانی |
میزان بستری مجدد یک شاخص کلیدی در ارزیابی کیفیت مراقبتهای پزشکی و اثربخشی درمانها محسوب میشود. پیشنهاد می شود برای کاش نرخ بستری مجدد موارد زیر رعایت گردد: - تبادل و انتشار یافته های مربوط به علل بستری مجدد استروک با کارکنان بخش ها و متخصصین و اشتراک آن با سایر سازمانهای بهداشتی درمانی برگزاری کارگاههای آموزشی برای پزشکان و پرستاران به منظور افزایش آگاهی درباره علل بستری مجدد و نحوه مدیریت بیماران با استروک. - بهروزرسانی پروتکلهای بالینی برای مدیریت بیماران با استروک، به ویژه در مراحل پس از ترخیص، به منظور کاهش خطر بستری مجدد. - راهاندازی برنامههای پیگیری و مراقبت پس از ترخیص برای بیماران، شامل مشاورههای منظم و ارزیابیهای پزشکی. - تشویق بیماران به انجام خودمراقبتی و آموزش آنها در زمینه مدیریت علائم و خطرات استروک. |
